Verbum

импровиза́тор імправіза́тар, -ра м.;

импровиза́торский імправіза́тарскі;

импровиза́торство імправіза́тарства, -ва ср.;

импровизацио́нно нареч. імправізацы́йна;

импровизацио́нный імправізацы́йны;

импровиза́ция імправіза́цыя, -цыі ж.;

импровизи́рованный імправізава́ны;

импровизи́ровать несов. імправізава́ць;

импровизи́роваться страд. імправізава́цца.

и́мпульс в разн. знач. і́мпульс, -су м.;