перемета́тьI сов.
1. (перебросать всё, многое) перакі́даць, паперакіда́ць, паперакі́дваць;
2. (сложить заново в стог) перакі́даць, паперакіда́ць, паперакі́дваць, перакла́сці, папераклада́ць, паперакла́дваць;
3. (сложить в стога всё, многое) скі́даць, пасклада́ць, паскла́дваць.
перемета́тьII сов., портн. (обметать заново или всё, многое) перафастрыгава́ць; (о петлях) абкіда́ць, паабкіда́ць, паабкі́дваць.
перемета́тьIII несов. (к перемести́) перамята́ць.
переме́тить сов., в разн. знач. пераме́ціць, паме́ціць, пазна́чыць.
переметну́ть сов.
1. (перебросить) уст., обл. перакі́нуць;
2. (быстро переправиться) разг. перамахну́ць;
переметну́ться прям., перен., разг. перакі́нуцца, перайсці́.
перемеча́ть несов., в разн. знач. перамяча́ць, ме́ціць, зна́чыць;
перемеча́ться страд. перамяча́цца, ме́ціцца, зна́чыцца.
переме́ченный пераме́чаны, паме́чаны, пазна́чаны.