Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

исто́чник м., прям., перен. крыні́ца, -цы ж.

источникове́дение крыніцазна́ўства, -ва ср.;

источникове́дческий крыніцазна́ўчы.

исто́шный разг. не́мы;

крича́ть исто́шным го́лосом крыча́ць не́мым го́ласам.

истоща́лый схудне́лы, змардава́ны, знясі́лены.

истоща́тьI несов.

1. (изнурять) мардава́ць; знясі́льваць;

2. (о почве) спусташа́ць, спусто́шваць, абяспло́джваць, высі́льваць;

3. (исчерпывать) вычэ́рпваць; выдатко́ўваць; расхо́даваць;

истоща́ть запа́сы вычэ́рпваць (выдатко́ўваць, расхо́даваць) запа́сы.

истоща́тьII сов. (похудеть) разг. схудне́ць, пахудзе́ць; (ослабеть) аслабе́ць; (осунуться) змарне́ць.

истоща́ться несов.

1. (доходить до потери сил) мардава́цца; знясі́львацца;

2. (терять плодородность — о почве) спусташа́цца, спусто́швацца, абяспло́джвацца, высі́львацца;

3. (исчерпываться) вычэ́рпвацца; выдатко́ўвацца, расхо́давацца;

4. (о терпении) канча́цца, зака́нчвацца;

5. страд. мардава́цца; знясі́львацца; спусташа́цца, спусто́швацца, абяспло́джвацца, высі́львацца; вычэ́рпвацца; выдатко́ўвацца; расхо́давацца, см. истоща́тьI.

истоще́ние

1. (изнурение) змардава́нне, -ння ср.; (потеря сил) знясі́ленне, -ння ср.;

2. (о почве) спусташэ́нне, -ння ср., абяспло́джванне, -ння ср., высі́льванне, -ння ср.;

3. (исчерпывание) вычарпа́нне, -ння ср.; выдаткава́нне, -ння ср.; расхо́даванне, -ння ср.;

истощённость

1. змардава́насць, -ці ж.; знясі́ленасць, -ці ж.; схудне́ласць, -ці ж.; змарне́ласць, -ці ж.;

2. спусто́шанасць, -ці ж., абяспло́джанасць, -ці ж.; см. истощённый;