Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

затере́ть сов., в разн. знач. заце́рці, мног. пазаціра́ць;

затере́ть пятно́ заце́рці пля́му;

су́дно затёрло льда́ми су́дна заце́рла лёдам;

затере́ться заце́рціся.

затерза́ть сов. заму́чыць; закатава́ць.

зате́ривать несов., разг. губля́ць; (забрасывать — ещё) закі́дваць;

зате́риваться разг. губля́цца; (забрасываться — ещё) закі́двацца.

зате́рянность закі́нутасць, -ці ж.;

зате́рянный згу́блены; закі́нуты;

затеря́ть сов., разг. згубі́ць; (забросить — ещё) закі́нуць;

затеря́ться разг.

1. згубі́цца; (заброситься — ещё) закі́нуцца;

2. (оказаться незаметным среди кого-, чего-л.) згубі́цца; схава́цца;

затеря́ться в толпе́ згубі́цца (схава́цца) у нато́ўпе.

затеса́ть сов., в разн. знач. зачаса́ць, мног. пазачэ́сваць.