запоро́тьI сов., разг. (засечь розгами) засячы́, захваста́ць.
запоро́тьII сов., прост. (испортить) сапсава́ць.
запорошённый
1. зацяру́шаны, мног. пазацяру́шваны;
2. запару́шаны; мног. пазапару́шваны; см. запороши́ть;
запороши́ть сов.
1. зацерушы́ць, мног. пазацяру́шваць;
2. (засорить) разг. запару́шыць, мног. пазапару́шваць;
запороши́ть глаза́ запару́шыць во́чы;
запороши́ться
1. зацерушы́цца, мног. пазацяру́швацца;
2. (засориться) запарушы́цца, мног. пазапару́швацца.
запорха́ть сов. запы́рхаць, залётаць.
запорхну́ть сов., разг. заляце́ць, уляце́ць.
запотева́ть несов. паце́ць.
запоте́вший прич. які́ (што) запаце́ў, запаце́лы;