Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

заме́тный прыме́тны, разг. прыкме́тны; (значительный) зна́чны; (выдающийся) выда́тны.

за́меть обл. мяце́ліца, -цы ж., заве́я, род. заве́і ж., за́мець, -ці ж.

замеча́ние ср. заўва́га, -гі ж.; заме́тка ж.;

брать (взять) на замеча́ние браць (узя́ць) на заме́тку.

замеча́тельно

1. нареч. надзвыча́йна, надзвы́чай до́бра, цудо́ўна, выда́тна;

замеча́тельно поёт цудо́ўна спява́е, надзвы́чай до́бра спява́е;

замеча́тельная карти́на надзвы́чай до́брая карці́на;

2. в знач. сказ. цудо́ўна; (славно — ещё) сла́ўна;

замеча́тельный надзвыча́йны, надзвы́чай до́бры, цудо́ўны, выда́тны; (славный — ещё) сла́ўны; (заслуживающий внимания) ва́рты ўва́гі.

замеча́ть несов.

1. (обращать внимание, обнаруживать) заўважа́ць, прымяча́ць, разг. прыкмяча́ць; (видеть) ба́чыць;

2. (запоминать) запаміна́ць;

замеча́ться возвр., страд. заўважа́цца.

заме́ченный заўва́жаны, прыме́чаны, разг. прыкме́чаны.

замечта́ться сов. адда́цца ма́рам; (задуматься) заду́мацца.

заме́шанный замяша́ны, умяша́ны; (впутанный) заблы́таны, ублы́таны.