Verbum

безма́точный с.-х. бязма́тачны.

безме́н бязме́н, -на м.

безме́рно нареч. бязме́рна, непаме́рна;

безме́рность бязме́рнасць, -ці ж., непаме́рнасць, -ці ж.;

безме́рный бязме́рны, непаме́рны.

безмо́зглость разг. бязмо́згасць, -ці ж., бязглу́здасць, -ці ж.;

безмо́зглый бязмо́згі, бязглу́зды.

безмо́лвие ср. маўча́нне, -ння ср., маўклі́васць, -ці ж.; (тишина) цішыня́, -ні́ ж.;

безмо́лвно нареч. мо́ўчкі, маўклі́ва, ці́ха;

безмо́лвный маўклі́вы; (немой) нямы́;

безмо́лвная тишина́ няма́я цішыня́;