Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

закури́ть сов., в разн. знач. закуры́ць, мног. пазаку́рваць;

закури́ться закуры́цца.

заку́рка прост. заку́рка, -кі ж.

закурлы́кать сов., разг. закурлы́каць.

закуроле́сить сов., прост. запраку́дзіць, загарэ́зіць, засваво́ліць.

закурча́виться сов. закучара́віцца.

заку́санный разг. закуса́ны.

закуса́ть сов., разг. закуса́ць.

закуси́тьI сов. (захватить крепко зубами) закусі́ць; прыкусі́ць;

закуси́ть удила́ закусі́ць цу́глі;

закуси́ть язы́к прыкусі́ць язы́к.

закуси́тьII сов.

1. (поесть немного, наскоро) перакусі́ць;

2. (заесть выпитое, съеденное) закусі́ць.