Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

закружи́ть сов.

1. (начать вертеть кого, что) закруці́ць;

2. (начать летать кругообразно) закружы́ць;

закружи́ться

1. (начать кругообразно вертеться) закруці́цца;

2. (начать летать кругообразно) закружы́цца;

в голове́ закружи́лось у галаве́ закруці́лася (закружы́лася);

голова́ закружи́лась галава́ закруці́лася (закружы́лася).

закрути́ть сов., в разн. знач. закруці́ць, мног. пазакру́чваць;

закрути́ть кран закруці́ць кран;

ве́тер закрути́л пыль ве́цер закруці́ў пыл;

закрути́ться закруці́цца, мног. пазакру́чвацца.

закру́тка закру́тка, -кі ж.

закру́ченный в разн. знач. закру́чаны, мног. пазакру́чваны;

закру́чивание закру́чванне, -ння ср.;

закру́чивать несов. закру́чваць;

закру́чиваться возвр., страд. закру́чвацца.

закручи́ниться сов., прост. зажуры́цца; (запечалиться) засмуці́цца, засмуткава́ць, замарко́ціцца; (затосковать) затужы́ць.