испыта́ние ср.
1. (действие) выпрабава́нне, -ння ср.; неоконч. выпрабо́ўванне, -ння ср., про́ба, -бы ж.;
испыта́ние материа́лов техн. выпрабо́ўванне (выпрабава́нне) матэрыя́лаў;
подверга́ть испыта́нию, брать на испыта́ние (проверять качество, пригодность) выпрабо́ўваць;
2. (экзамен) только мн. іспы́ты, -таў;
испыта́ние по матема́тике іспы́ты па матэма́тыцы;
3. (тягостное переживание) выпрабава́нне, -ння ср.; (невзгоды — ещё) няго́ды, -даў.
испы́танный
1. вы́прабаваны, праве́раны; зазна́ны, зве́даны, адчу́ты, перажы́ты;
2. в знач. прил. вы́прабаваны; праве́раны; (опытный) дасве́дчаны; (надёжный, верный) надзе́йны, ве́рны;
испы́танное му́жество вы́прабаваная (праве́раная) му́жнасць;
испы́танный друг ве́рны (надзе́йны) ся́бар (друг);
испыта́тель
1. выпрабава́льнік, -ка м.;
лётчик-испыта́тель лётчык-выпрабава́льнік; (исследователь) дасле́дчык, -ка м.;
2. (экзаменатор) уст. экзамена́тар, -ра м.;
испыта́тельница
1. выпрабава́льніца, -цы ж.; дасле́дчыца, -цы ж.;
2. экзамена́тарка, -кі ж.;
испыта́тельный
1. выпрабава́льны; (исследовательский) дасле́дчы;
испыта́тельный пери́од выпрабава́льны перы́яд;
2. (экзаменационный) іспы́тны;
испыта́тельский
1. выпрабава́льніцкі; дасле́дніцкі, дасле́дчыцкі;
2. экзамена́тарскі;
испыта́ть сов.
1. вы́прабаваць (каго, што), праве́рыць (каго, што), зрабі́ць іспы́ты (каму, чаму); (исследовать) дасле́даваць;
2. (что — изведать) зазна́ць, зве́даць; (претерпеть — ещё) перане́сці; (почувствовать — ещё) адчу́ць; (пережить) перажы́ць; (узнать) пазна́ць;
испыту́емая сущ. падвыпрабава́льная, -най ж.; (экзаменующаяся) падыспы́тная, -най ж.;
испыту́емый
1. прич., прил. выпрабава́льны; (исследуемый) дасле́дчы;
2. сущ. падвыпрабава́льны, -нага м.; (экзаменующийся) падыспы́тны, -нага м.;
испыту́юще нареч. дапы́тліва;