Verbum

закида́ть сов. закі́даць, мног. пазакіда́ць, пазакі́дваць;

закидно́й закідны́.

заки́дывание закі́дванне, -ння ср.;

заки́дывать несов., в разн. знач. закіда́ць, закі́дваць; см. заки́нуть;

заки́дываться страд. закіда́цца, закі́двацца.

заки́нутый закі́нуты, мног. пазакіда́ны, пазакі́дваны;

заки́нуть сов., в разн. знач. закі́нуць, мног. пазакіда́ць, пазакі́дваць;

заки́нуть у́дочку закі́нуць ву́ду;

заки́нуть слове́чко закі́нуць сло́ва (сло́ўца);

заки́нуться закінуцца, мног. пазакіда́цца, пазакі́двацца.

закипа́ние закіпа́нне, -ння ср.;

закипа́ть несов. закіпа́ць, закі́пваць;