Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

наруба́ние насяка́нне, -ння ср.; см. наруба́ть​I.

наруба́ть​I несов., разг. насяка́ць.

наруба́ть​II сов., горн. нарубі́ць;

наруба́ть у́гля́ нарубі́ць ву́галю.

наруба́ться несов., страд. насяка́цца.

наруби́ть сов. насячы́, мног. панасяка́ць.

нару́бка насе́чка, -кі ж.;

нару́бленный

1. насе́чаны, мног. панасяка́ны;

2. горн. нару́блены.

наруга́ться сов., разг. нала́яцца, насвары́цца.

нару́жи нареч., уст., разг. знадво́рку, зво́нку.

нару́жно нареч. зво́нку; з во́нкавага (са знадво́рнага) вы́гляду;