зае́сть сов., в разн. знач. зае́сці;
волк зае́л ло́шадь во́ўк зае́ў каня́;
меня́ зае́ли комары́ мяне́ зае́лі камары́;
зае́сть приди́рками зае́сці прыдзі́ркамі;
тоска́ зае́ла туга́ зае́ла;
зае́сть лека́рство са́харом зае́сці ляка́рства цу́крам;
кана́т зае́ло безл. кана́т зае́ла;
его́ зае́ло, что она́ растранжи́рила мно́го де́нег безл. яго́ зае́ла, што́ яна́ растранжы́рыла мно́га гро́шай;
зае́сться прост. зае́сціся.
зае́хать сов., в разн. знач. зае́хаць;
далеко́ зае́хать далёка зае́хаць;
зае́хать к бра́ту зае́хаць да бра́та;
зае́хать за дом зае́хаць за до́м;
зае́хать во двор зае́хаць у дво́р;
зае́хать в кана́ву зае́хаць у кана́ву;
чёрт зна́ет куда́ зае́хал со свои́ми фанта́зиями чо́рт зна́е куды́ зае́хаў са сваі́мі фанта́зіямі;
зае́хать в ро́жу прост., груб. зае́хаць у мо́рду.
заёжиться сов., разг.
1. пача́ць ку́рчыцца, паце́пвацца, пача́ць гну́цца;
2. перен. пача́ць му́ляцца; см. ёжиться.
заёкать сов., разг. заёкаць.
заёмный пазыко́вы;
заёмное обяза́тельство пазыко́вае абавяза́цельства;
заёмное письмо́ пазыко́вае пісьмо́;
заёмщик уст. пазыча́льнік, -ка м.;
заёмщица пазыча́льніца, -цы ж.
заёрзать сов., прост. заёрзаць.