загнуса́вить сов. загугня́ць.
за́гнутый загну́ты, мног. пазагіна́ны.
загну́ть сов., прям., перен. загну́ць, мног. пазагіна́ць;
загну́ться
1. загну́цца, мног. пазагіна́цца;
2. (умереть) груб., прост. зды́рдзіцца, здо́хнуць.
загова́ривание
1. загаво́рванне, -ння ср.;
2. этн. замаўле́нне, -ння ср., загаво́рванне, -ння ср.; см. загова́риватьII.
загова́риватьI несов. (пытаться заводить разговор) загаво́рваць.
загова́риватьII несов.
1. (утомлять разговором) загаво́рваць;
2. (воздействовать заговором) замаўля́ць, загаво́рваць;
◊
загова́ривать зу́бы загаво́рваць зу́бы.
загова́риваться несов.
1. в разн. знач. загаво́рвацца;
2. страд. замаўля́цца, загаво́рвацца; см. загова́риватьII 2.
за́говенье ср., церк. за́пускі, -скаў ед. нет, за́гавіны, -наў ед. нет.
загове́ть сов. загаве́ць;