Verbum

причини́ть сов. прычыні́ць; (сделать) зрабі́ць; (принести) прыне́сці.

причи́нность филос. прычы́ннасць, -ці ж.;

причи́нно-сле́дственный филос. прычы́нна-выніко́вы.

причи́нный в разн. знач. прычы́нны;

причи́нная связь прычы́нная су́вязь.

причиня́ть несов. прычыня́ць; (делать) рабі́ць; (приносить) прыно́сіць;

причиня́ться страд. прычыня́цца; рабі́цца; прыно́сіцца.

причисле́ние прылічэ́нне, -ння ср.

причи́сленный в разн. знач. прылі́чаны;

причи́слить сов., в разн. знач. прылічы́ць;

причи́слиться прылічы́цца;