Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

доказа́тельство ср. до́каз, -зу м.; (довод) до́вад, -ду м.;

веще́ственное доказа́тельство юр. рэ́чавы до́каз;

доказа́ть сов.

1. даве́сці, даказа́ць;

2. (донести) разг. даказа́ць, дане́сці;

доказу́емость даказа́льнасць, -ці ж.;

доказу́емый даказа́льны;

дока́зчик разг. дака́зчык, -ка м., дано́счык, -ка м.;

дока́зчица дака́зчыца, -цы ж., дано́счыца, -цы ж.;

дока́зывание дака́званне, -ння ср.;

дока́зывать несов.

1. дака́зваць, даво́дзіць;

2. (доносить) разг. дака́зваць, дано́сіць;

дока́зываться страд.

1. дака́звацца, даво́дзіцца;

2. дака́звацца, дано́сіцца; см. дока́зывать.

докалённый

1. техн. дагартава́ны;

2. (накалённый) напа́лены.