Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

доба́вленный

1. даба́ўлены; прыба́ўлены;

2. дада́дзены; см. доба́вить;

добавля́ть несов.

1. дабаўля́ць; прыбаўля́ць;

2. (говорить или писать в дополнение) дадава́ць;

добавля́ться

1. дабаўля́цца, прыбаўля́цца;

2. страд. дабаўля́цца, прыбаўля́цца; дадава́цца; см. добавля́ть.

доба́вок м., прост. даба́ўка, -кі ж.; прыба́ўка, -кі ж.; дада́так, -тку м.

доба́вочный даба́вачны, дадатко́вы.

добалова́ться сов., разг. даба́лавацца; (дошалиться) дадурэ́цца, дасваво́ліцца.

добега́ть несов. дабяга́ць.

добе́гаться сов., разг. дабе́гацца.

добежа́ть сов., в разн. знач. дабе́гчы.

до́бела нареч. дабяла́, да бе́лага.