Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

прозрева́ть несов.

1. станаві́цца віду́шчым, пачына́ць ба́чыць;

2. перен., уст. (понимать) уця́мліваць, разуме́ць; (догадываться) здага́двацца (аб чым); (проникать умом) праніка́ць ро́зумам (у што).

прозре́ние ср.

1. прасвятле́нне, -ння ср.; в знач. действия лучше переводить глагольными оборотами станаві́цца віду́шчым, пачына́ць ба́чыць; стаць віду́шчым, пача́ць ба́чыць;

по́сле опера́ции у него́ наступи́ло по́лное прозре́ние пасля́ апера́цыі ён по́ўнасцю стаў віду́шчым (пача́ў ба́чыць);

2. перен. прасвятле́нне, -ння ср.

прозре́ть сов.

1. стаць віду́шчым, пача́ць ба́чыць;

2. перен., уст. (понять) уця́міць, зразуме́ць; (догадаться) здагада́цца (аб чым); (проникнуть умом) прані́кнуць ро́зумам (у што).

прозу́бренныйI разве́дзены; см. прозубри́тьI.

прозу́бренныйII (вызубренный) вы́зубраны; см. прозубри́тьII.

прозу́бривать несов., техн. (разводить зубцы у пилы) разво́дзіць; см. прозубри́тьI.

прозубри́тьI сов., техн. (развести зубцы у пилы) разве́сці;

прозубри́ть пилу́ разве́сці пілу́.

прозубри́тьII сов., разг.

1. (тщательно выучить) вы́зубрыць;

2. (некоторое время) празубры́ць.

прозыва́ть несов. (давать прозвище) празыва́ць, дава́ць мяну́шку (каму), дражні́ць;

прозыва́ться прост.

1. празыва́цца, мець мяну́шку; см. прозва́ться;

2. зва́цца, празыва́цца;

он прозыва́ется Влади́миром Никола́евичем ён заве́цца (празыва́ецца) Уладзі́мірам Мікала́евічам.