прозрева́ть
1. станаві́цца віду́шчым, пачына́ць ба́чыць;
2.
прозрева́ть
1. станаві́цца віду́шчым, пачына́ць ба́чыць;
2.
прозре́ние
1. прасвятле́нне, -ння
по́сле опера́ции у него́ наступи́ло по́лное прозре́ние пасля́ апера́цыі ён по́ўнасцю стаў віду́шчым (пача́ў ба́чыць);
2.
прозре́ть
1. стаць віду́шчым, пача́ць ба́чыць;
2.
прозу́бренныйI разве́дзены;
прозу́бренныйII (вызубренный) вы́зубраны;
прозу́бривать
прозубри́тьI
прозубри́ть пилу́ разве́сці пілу́.
прозубри́тьII
1. (тщательно выучить) вы́зубрыць;
2. (некоторое время) празубры́ць.
прозыва́ть
прозыва́ться
1. празыва́цца, мець мяну́шку;
2. зва́цца, празыва́цца;
он прозыва́ется Влади́миром Никола́евичем ён заве́цца (празыва́ецца) Уладзі́мірам Мікала́евічам.