Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

гу́канье ву́хканне, -ння ср., ву́ханне, -ння ср.; гука́нне, -ння ср.;

гу́кать несов. (о глухих звуках) ву́хкаць, ву́хаць; (окликать) гука́ць;

гу́кнуть сов., однокр. ву́хнуць; гукну́ць.

гул гул, род. гу́лу м.;

гулево́й

1. прост. во́льны; (нерабочий) нерабо́чы;

2. (незанятый) гуля́шчы;

3. (разгульный) гуля́шчы.

гулёна прост., обл., см. гуля́ка.

гу́ли и гу́леньки межд. гу́лі, гу́ленькі.

гу́ливать несов. и многокр., разг.а́ста, не раз) гуля́ць, пагу́льваць.

гулкий гу́лкі;

гулко нареч. гу́лка;