Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

нале́чь сов., прям., перен. нале́гчы; см. налега́ть.

налёжанный наляжа́ны, нале́жаны.

налёживать несов., разг. нале́жваць.

налёжка спец. налёжка, -кі ж.

налёт

1. налёт, -ту м.; напа́д, -ду м.;

возду́шный налёт паве́траны налёт;

2. (тонкий слой вещества на поверхности) налёт, -ту м.;

налёт пы́ли налёт пы́лу;

с налёта (налёту) з налёту.

налётанный ав. налята́ны.

налётом нареч. налётам.

налётчик налётчык, -ка м.; (грабитель — ещё) грабе́жнік, -ка м., рабаўні́к, -ка м.;

налётчица налётчыца, -цы ж.; грабе́жніца, -цы ж., рабаўні́ца, -цы ж.

налётывать несов., ав. налётваць; см. налета́тьII.