Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

налепи́ть сов. наляпі́ць, мног. панале́пліваць, паналяпля́ць; (наклеить) накле́іць, мног. панакле́йваць;

налепи́ться наляпі́цца, мног. панале́плівацца, паналяпля́цца; накле́іцца.

нале́пленный нале́плены, мног. панале́пліваны; накле́ены, мног. панакле́йваны;

налепля́ть несов. наляпля́ць, нале́пліваць; (наклеивать) накле́йваць;

налепля́ться возвр., страд. наляпля́цца, нале́плівацца; накле́йвацца;

налепно́й нале́плены.

налета́тьI несов.

1. налята́ць;

2. (наталкиваться) разг. натыка́цца; (наскакивать) наска́кваць, наско́кваць;

3. перен., разг. (напускаться) налята́ць, накі́двацца;

4. (набрасываться на что-л.) прост. налята́ць;

5. повелит. / налета́й!, налета́йте! налята́й!, налята́йце!

налета́тьII сов., ав. налята́ць, налётаць;

налета́ть со́тни часо́в налята́ць (налётаць) со́тні гадзі́н.

налета́ться сов., разг. налята́цца, налётацца.

налете́ть сов.

1. в разн. знач. наляце́ць;

налете́л урага́н наляце́ў урага́н;

налете́ли му́хи наляце́лі му́хі;

налете́ть с кулака́ми наляце́ць з кулака́мі;

я́стреб налете́л на кур я́страб наляце́ў на курэ́й;

налете́ть на столб наляце́ць на слуп;

налете́ла ко́нница наляце́ла ко́нніца;

2. (осесть тонким слоем) наляце́ць, мног. паналята́ць;

на о́кна налете́ла пыль на во́кны наляце́ў пыл, на во́кны паналята́ла пы́лу.