Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

вяза́ние вяза́нне, -ння ср.

вяза́нка ж. вя́зка, -кі ж.; вяза́нка, -кі ж., звя́зак, -зка м.

вя́занный прич., вя́заный прил. вя́заны.

вяза́нье в разн. знач. вяза́нне, -ння ср.;

вяза́ть несов.

1. вяза́ць;

2. (чулки и т. п.) вяза́ць, рабі́ць;

вяза́ться

1. вяза́цца;

2. страд. вяза́цца, рабі́цца; см. вяза́ть 2;

де́ло не вя́жется спра́ва не кле́іцца.

вя́зель бот. вя́зель, -лю м.

вя́зка ж.

1. (действие) вя́зка, -кі ж., вяза́нне, -ння ср.;

2. (связка чего-л.) прост. вя́зка, -кі ж., звя́зак, -зка м.

вя́зкий

1. (тягучий) вя́зкі; (липкий) лі́пкі; кле́йкі;

2. (топкий) гра́зкі;

вязкова́тый прост. вязкава́ты;