Verbum

привере́дничанье ср., разг. перабіра́нне, -ння ср., перабо́ры, -раў ед. нет, перабо́рлівасць, -ці ж., нараві́стасць, -ці ж.; капры́зы, -заў мн.;

привере́дничать несов., разг. перабіра́ць; нараві́цца; капры́зіць; выдвара́ць.

приве́рженец прыхі́льнік, -ка м.;

приве́рженка прыхі́льніца, -цы ж.;

приве́рженность прыхі́льнасць, -ці ж.; (преданность) адда́насць, -ці ж.;

приве́рженный прыхі́льны; адда́ны.

приверну́ть сов.

1. в разн. знач. прыкруці́ць, мног. папрыкру́чваць;

приверну́ть га́йку прыкруці́ць га́йку;

приверну́ть фити́ль в ла́мпе прыкруці́ць кнот у ля́мпе;

2. воен. прывярну́ць;

приверну́ть носки́ прывярну́ць наскі́;

3. разг. (повернув, подъехать к чему-л.) прывярну́ць;

приверну́ться прыкруці́цца.

приверста́ть сов. прывярста́ць;

приверте́ть сов., в разн. знач. прыкруці́ць.