Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

прибива́ться возвр., страд. прыбіва́цца; (волной — ещё) прыганя́цца.

приби́вка ж. прыбіва́нне, -ння ср., прыбі́ўка, -кі ж.;

прибивно́й разг. прыбіўны́.

прибинтова́ть сов. прыбінтава́ць.

прибира́ть несов., разг. прыбіра́ць; см. прибра́ть;

прибира́ться возвр., страд. прыбіра́цца.

приби́тый прыбі́ты, мног. папрыбіва́ны; (волной — ещё) прыгна́ны, мног. папрыганя́ны;

приби́ть сов., в разн. знач. прыбі́ць, мног. папрыбіва́ць; (волной — ещё) прыгна́ць, мног. папрыганя́ць;

приби́ть полови́цу прыбі́ць масні́чыну;

траву́ дождём приби́ло к земле́ траву́ дажджо́м прыбі́ла да зямлі́;

бревно́ приби́ло к бе́регу бервяно́ прыбі́ла (прыгна́ла) да бе́рага;

приби́ть до полусме́рти прыбі́ць да паўсме́рці;

приби́ться в разн. знач. прыбі́цца; (волной — ещё) прыгна́цца.

приближа́ть несов., в разн. знач. прыбліжа́ць, набліжа́ць;