наконе́ц нареч. нарэ́шце, урэ́шце;
наконе́ц-то! нарэ́шце!
наконе́чник накане́чнік, -ка м.;
накопа́ть сов. накапа́ць, мног. панако́пваць.
накопи́ровать сов. накапірава́ць и накапі́раваць.
накопи́тель м.
1. (о человеке) скна́ра, -ры м. и ж., жмі́нда, -ды м. и ж.;
2. (об устройстве) спец. накапля́льнік, -ка м.;
накопи́ть сов. назбіра́ць, сабра́ць, назапа́сіць; (приобретая, увеличить) набы́ць, прымно́жыць, намно́жыць; эк. накапі́ць; см. нака́пливать;
накопи́ться назбіра́цца, сабра́цца; набра́цца; эк. накапі́цца; см. нака́пливаться 1;
накопле́ние
1. (действие) збіра́нне, -ння ср., запа́шанне, -ння ср.; набыва́нне, -ння ср.; прымнажэ́нне, -ння ср., намнажэ́нне, -ння ср.; набіра́нне, -ння ср.; накапле́нне, -ння ср.; см. нака́пливать, накапливаться;
первонача́льное накопле́ние эк. першапачатко́вае накапле́нне;
накопле́ние капита́ла накапле́нне капіта́лу;
2. (сбережения) зберажэ́нні, -нняў мн.; (запасы) запа́сы, -саў мн.; накапле́нне, -ння ср.