Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

преда́ниеII (легенда) пада́нне, -ння ср.;

по преда́нию паво́дле пада́ння;

свежо́ преда́ние, а ве́рится с трудо́м было́ няда́ўна, а паве́рыць ця́жка; мно́га чу́ецца, ды ма́ла ве́рыцца.

пре́данно нареч. адда́на; ве́рна;

пре́данность адда́насць, -ці ж.; ве́рнасць, -ці ж.;

пре́данный

1. прич. адда́дзены;

2. прич. вы́дадзены; см. преда́ть;

3. прил. адда́ны; (верный) ве́рны;

пре́данный сын наро́да адда́ны (ве́рны) сын наро́да.

преда́тель здра́днік, -ка м.; прада́жнік, -ка м.;

преда́тельница здра́дніца, -цы ж.; прада́жніца, -цы ж.;

преда́тельски нареч. па-здра́дніцку; па-прада́жніцку;

преда́тельский прям., перен. здра́дніцкі; прада́жніцкі;

преда́тельство здра́дніцтва, -ва ср.; прада́жніцтва, -ва ср.;

преда́ть сов.

1. (отдать) адда́ць;

2. (изменить) здра́дзіць (каму, чаму); (выдать) вы́даць (каго, што); см. предава́ть;