Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

вы́мочить сов., в разн. знач. вы́мачыць, мног. павымо́чваць;

вы́мочиться прост. вы́мачыцца, намо́кнуць, змо́кнуць.

вы́мочка спец. вы́мачка, -кі ж.

вы́мощенный вы́машчаны, мног. павымо́шчваны; (камнем) вы́брукаваны, мног. павыбруко́ўваны.

вы́мпел вы́мпел, -ла м.

вы́мученный прич., прил. вы́мучаны.

выму́чивание выму́чванне, -ння ср.;

выму́чивать несов., в разн. знач. выму́чваць; см. вы́мучить;

выму́чиваться страд. выму́чвацца.

вы́мучить сов., в разн. знач. вы́мучыць;

вы́мучить согла́сие вы́мучыць зго́ду;

вы́мучить стихи́ вы́мучыць ве́ршы.