Verbum

накида́ть сов. накіда́ць, мног. панакіда́ць, панакі́дваць.

наки́дка в разн. знач. накі́дка, -кі ж.;

накидно́й накідны́;

наки́дывание накіда́нне, -ння ср., накі́дванне, -ння ср.;

наки́дывать несов., в разн. знач. накіда́ць, накі́дваць;

наки́дываться возвр., страд. накіда́цца, накі́двацца;

наки́нутый накі́нуты;

наки́нуть сов. накі́нуць;

наки́нуться накі́нуцца, напа́сці.

накипа́ние накіпа́нне, -ння ср.;