Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

гла́дить несов., в разн. знач. гла́дзіць; (утюгом — ещё) прасава́ць;

гла́дить по голо́вке (кого) гла́дзіць па гало́ўцы (каго);

гла́дить про́тив ше́рсти гла́дзіць су́праць шэ́рсці;

гла́диться

1. гла́дзіцца;

2. страд. гла́дзіцца; прасава́цца; см. гла́дить.

гла́дкий прям., перен. гла́дкі;

гла́дкая доро́га гла́дкая даро́га;

гла́дкая речь гла́дкая гаво́рка;

с него́ взя́тки гла́дки што з яго́ во́зьмеш;

гла́дко нареч. гла́дка.

гладкоко́жий гладкаску́ры.

гладкоство́льный воен. гладкаство́льны.

гла́дкость гла́дкасць, -ці ж.

гладкошёрстный, гладкошёрстый гладкашэ́рсны.

глады́ш бот. глады́ш, -ша́ м.

гладь

1. гладзь, род. гла́дзі ж., ро́ўнядзь, -дзі ж.;

2. (род вышивки) гладзь, род. гла́дзі ж.;

тишь да гладь цішыня́ ды супако́й.