Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

нака́ливаться

1. напа́львацца; награва́цца;

2. перен. распа́львацца; абвастра́цца; раз’ю́швацца;

3. страд. напа́львацца, награва́цца; распа́львацца; абвастра́цца; см. нака́ливать;

накали́ть сов.

1. напалі́ць; нагрэ́ць, мног. панаграва́ць;

2. перен. распалі́ць; абвастры́ць; раз’ю́шыць, раззлава́ць;

накали́ть атмосфе́ру распалі́ць атмасфе́ру;

накали́ться

1. напалі́цца; нагрэ́цца, мног. панаграва́цца;

2. перен. распалі́цца; абвастры́цца; раз’ю́шыцца, раззлава́цца;

атмосфе́ра накали́лась атмасфе́ра распалі́лася (абвастры́лася);

нака́лка ж., спец. напа́льванне, -ння ср.; напа́л, -лу м.

нака́лываниеI нако́лванне, -ння ср.; см. нака́лыватьI.

нака́лываниеII нако́лванне, -ння ср.; прышпі́льванне, -ння ср.; см. нака́лыватьII.

нака́лыватьI несов. нако́лваць; см. наколо́тьI.

нака́лыватьII несов.

1. (наносить уколы, повреждать уколом) нако́лваць; (узор, рисунок) нако́лваць; выко́лваць; (прикреплять булавкой) прышпі́льваць;

2. (набивать свиней, рыбы) нако́лваць.

нака́лыватьсяI несов. (натыкаться на что-л. острое) нако́лвацца (на што), уко́лвацца (аб што); см. наколо́ться.

нака́лыватьсяII несов., страд. нако́лвацца; выко́лвацца; прышпі́львацца; см. нака́лыватьII.