Verbum

бессме́нно нареч. нязме́нна;

бессме́нность нязме́ннасць, -ці ж.;

бессме́нный нязме́нны.

бессме́ртие ср. бессмяро́тнасць, -ці ж., бяссме́рце, -ця ср., несмяро́тнасць, -ці ж.; неўміру́часць, -ці ж.;

бессме́ртник бот. сухацве́т, -ту м., бяссме́ртнік, -ку м.;

бессме́ртность бессмяро́тнасць, -ці ж.;

бессме́ртный

1. бессмяро́тны, бяссме́ртны, несмяро́тны;

2. высок. неўміру́чы.

бессме́тный бескаштары́сны.

бессмы́сленно нареч.

1. бяссэ́нсава, бяссэ́нсна, бессэнсо́ўна; недарэ́чна; бязглу́зда; неразу́мна; без сэ́нсу; в сочетаниях с неопр. наклонением глагола, имеющих значение «нет смысла», переводится оборотом няма сэнсу;

бессмы́сленно э́то де́лать няма́ сэ́нсу гэ́та рабі́ць;

2. (не соображая) няўця́мна, не ця́мячы; бязду́мна, не ду́маючы; бязглу́зда; см. бессмы́сленный;

бессмы́сленность

1. бяссэ́нсавасць, -ці ж.; бяссэ́нснасць, -ці ж., бессэнсо́ўнасць, -ці ж.; недарэ́чнасць, -ці ж.; бязглу́здасць, -ці ж.; неразу́мнасць, -ці ж.;

2. няўця́мнасць, -ці ж.; бязду́мнасць, -ці ж.; неасэнсава́насць, -ці ж.; бязглу́здасць, -ці ж.; см. бессмы́сленный;