поно́ска
1. прост. но́шка, -кі ж.;
2. охотн. (уменье собаки) падно́ска, -кі ж.; (подносимый предмет) но́шка, -кі ж.;
3. (взяток пчелы) обл. но́шка, -кі ж.
поно́сный уст. (бранный) абра́злівы.
поночева́ть сов., разг. паначава́ць.
поноше́ние ср.
1. (действие) ганьбава́нне, -ння ср., знеслаўле́нне, -ння ср.;
2. (оскорбительные слова) ла́янка, -кі ж.; знява́га, -гі ж.; абра́за, -зы ж.
поно́шенный
1. прич. пано́шаны;
2. прил. (о платье, обуви) падно́шаны, но́шаны; (изношенный) зно́шаны; (стоптанный) стапта́ны.
понра́виться сов. спадаба́цца.
понтёр карт., уст. панцёр, -ра м.
понти́ровать несов., карт. панці́раваць;
понтиро́вка панціро́ўка, -кі ж.
понтифика́т церк. пантыфіка́т, -ту м.