Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

вопроси́ть сов., уст. запыта́ць, запыта́цца;

вопро́сник апыта́льнік, -ка м.;

вопро́сный апыта́льны.

вопроша́ть несов., уст. пыта́цца, запы́тваць;

вопроша́юще нареч. пыта́льна, запыта́льна, запы́тліва, дапы́тліва;

вопроша́ющий

1. прич. які́ (што) пыта́ецца, які́ (што) запы́твае;

2. прил. запыта́льны, запы́тлівы, дапы́тлівы.

вор зло́дзей, -дзея м., мн. зладзе́і, -дзе́яў,

на во́ре ша́пка гори́т погов. на зло́дзеі ша́пка гары́ць; ≅ хто парася́ ўкраў, таму́ ў вуша́х пішчы́ць.

во́рвань ж., уст. во́рвань, -ні ж., уст. варво́ль, -лю м.

ворва́ться сов. уварва́цца.

вори́шка уменьш.-уничиж. зладзю́жка, -кі м. и ж.