вонза́ться
1. утыка́цца, ула́зіць;
2. страд. уса́джвацца, утыка́цца;
вонзённый уса́джаны, уваткну́ты;
вонзи́ть сов., прям., перен. усадзі́ць, уваткну́ць;
вонзи́ться уваткну́цца, уле́зці.
вони́ща ж., прост. смуро́д, -ду м.
вонь ж., разг. смуро́д, -ду м.;
воню́чий разг. смярдзю́чы;
воню́чка зоол. смярдзю́чка, -кі ж.
воня́ть несов., разг. (дурно пахнуть) смярдзе́ць; (распространять вонь) смуро́дзіць.
вообража́емый прил. уя́ўны;