Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

возмужа́ние ср., см. возмужа́лость;

возмужа́ть сов. узмужне́ць, памужне́ць, пастале́ць.

возмути́тель уст. (подстрекатель) падбухто́ршчык, -ка м.; (бунтовщик) бунтаўшчы́к, -ка́ м.; (нарушитель) паруша́льнік, -ка м.;

возмути́тельница уст. (подстрекательница) падбухто́ршчыца, -цы ж.; (бунтовщица) бунтаўшчы́ца, -цы ж.; (нарушительница) паруша́льніца, -цы ж.;

возмути́тельно нареч. абура́льна;

возмути́тельность абура́льнасць, -ці ж.;

возмути́тельный абура́льны;

возмути́ть сов.

1. (вывести из себя) абуры́ць;

2. (побудить к восстанию) уст. падбухто́рыць, узбунтава́ць;

3. (вывести из состояния покоя) уст. узбуры́ць, пару́шыць (спако́й);

возмути́ться

1. абуры́цца;

2. уст. (восстать) узбунтава́цца.

возмуща́ть несов.

1. (выводить из себя) абура́ць;

2. (побуждать к восстанию) уст. падбухто́рваць, узбунто́ўваць;

3. (выводить из состояния покоя) уст. узбура́ць, паруша́ць (спако́й);