Verbum

полупусто́й напаўпусты́, паўпусты́; (почти пустой) ама́ль пусты́; (полупорожний) напаўпаро́жні, паўпаро́жні; (почти порожний) ама́ль паро́жні.

полупусты́нный паўпусты́нны;

полупусты́ня геогр. паўпусты́ня, -ні ж.

полупья́ный напаўп’я́ны, паўп’я́ны, п’янава́ты.

полуразва́ленный паўразва́лены, паўразбу́раны.

полуразде́тый напаўраздзе́ты, паўраздзе́ты; (наполовину снявший верхнее платье) напаўраспра́нены, паўраспра́нены.

полуразложи́вшийся прил.

1. напаўгнілы́, паўгнілы́;

2. перен. які́ (што) напалаві́ну разлажы́ўся, напаўразбэ́шчаны, паўразбэ́шчаны.

полуразорённый

1. паўзруйнава́ны, паўразбу́раны; паўспусто́шаны;

2. паўразаро́ны, даве́дзены да паўгале́чы; см. полуразори́ть;

полуразори́ть сов., разг.

1. (наполовину разорить, разрушить) паўзруйнава́ць, паўразбуры́ць; (наполовину опустошить) паўспусто́шыць;

2. (сделать полунищим) паўразары́ць, даве́сці да паўгале́чы.

полуразру́шенный напаўразбу́раны, паўразбу́раны.