у́ханье
1. бу́ханне, -ння
2. сту́канне, -ння
3. (восклицание) ву́хканне, -ння
у́ханье
1. бу́ханне, -ння
2. сту́канне, -ння
3. (восклицание) ву́хканне, -ння
у́харски
у́харский зухава́ты, хва́цкі;
у́харство
у́харь
у́хать
1.
вдалеке́ у́хал гром удалечыні́ бу́хаў (грыме́ў) гром;
2. (с шумом падать)
3. (класть в большом количестве)
4. (пропадать)
5. (расходовать)
6. (ударять)
у́хаться
ухвати́ть
он ухвати́л меня́ за́ руку ён ухапі́ў (схапі́ў) мяне́ за руку́;
мы сра́зу же ухвати́ли его́ мысль
ухвати́ться
◊
обе́ими рука́ми ухвати́ться абе́дзвюма рука́мі ўхапі́цца;
зуба́ми ухвати́ться зуба́мі ўхапі́цца.