установи́ть сов.
1. (поместить) устанаві́ць; (поставить) паста́віць;
установи́ть маши́ну устанаві́ць машы́ну;
установи́ть в ряд прост. устанаві́ць (паста́віць) у шэ́раг (рад);
2. (узаконить) устанаві́ць; (определить) вы́значыць; (наладить) нала́дзіць;
установи́ть реко́рд устанаві́ць рэко́рд;
установи́ть це́ны устанаві́ць (вы́значыць) цэ́ны;
установи́ть сноше́ния нала́дзіць зно́сіны;
3. (доказать) устанаві́ць; (обнаружить) вы́явіць;
установи́ть и́стину устанаві́ць пра́ўду;
установи́ть за́лежи угля́ вы́явіць пакла́ды ву́галю;
4. (организовать, устроить) устанаві́ць;
установи́ть поря́док (о́чередь) устанаві́ць пара́дак (чаргу́);
установи́ться
1. (определиться, наступить) устанаві́цца; (стать устойчивым) усталява́цца; (наладиться) нала́дзіцца;
пого́да ещё не установи́лась надво́р’е яшчэ́ не ўсталява́лася (не нала́дзілася);
установи́лась связь ме́жду це́нтром и перифери́ей нала́дзілася су́вязь памі́ж цэ́нтрам і перыферы́яй;
2. (сложиться) скла́сціся; (сформироваться) сфармірава́цца; (выработаться) вы́працавацца;
хара́ктер не установи́лся хара́ктар не скла́ўся (не сфармірава́ўся);
по́черк у него́ ещё не установи́лся по́чырк у яго́ яшчэ́ не вы́працаваўся.
устано́вка в разн. знач. устано́ўка, -кі ж.;
устано́вка телефо́на устано́ўка тэлефо́на;
коте́льная устано́вка каце́льная ўстано́ўка;
взять устано́вку на повыше́ние ка́чества узя́ць устано́ўку на павышэ́нне я́касці;
по устано́вкам це́нтра па ўстано́ўках цэ́нтра;
установле́ние ср.
1. (действие) устанаўле́нне, -ння ср.; вызначэ́нне, -ння ср.; нала́джванне, -ння ср.; выяўле́нне, -ння ср.; см. установи́ть;
2. (то, что установлено) устанаўле́нне, -ння ср.; (закон) зако́н, -ну м.;
устано́вленный
1. устано́ўлены; паста́ўлены;
2. устано́ўлены; вы́значаны; нала́джаны;
3. устано́ўлены; вы́яўлены;
4. устано́ўлены; см. установи́ть.
устано́вочный в разн. знач. устано́вачны;
устано́вочная га́йка устано́вачная га́йка;
устано́вочные те́зисы устано́вачныя тэ́зісы;
устано́вщик устано́ўшчык, -ка м.;
устано́вщица устано́ўшчыца, -цы ж.
устарева́ть несов. старэ́ць;