уса́дочность техн. уса́дачнасць, -ці ж.;
уса́дочный техн. уса́дачны.
уса́дьба ж.
1. сядзі́ба, -бы ж.;
крестья́нская уса́дьба сяля́нская сядзі́ба;
2. (поместье) двор, род. двара́ м.; ист. паме́сце, -ця ср.; (имение) маёнтак, -тка м.;
поме́щичья уса́дьба ист. па́нскі двор.
уса́женный
1. уса́джаны, паса́джаны;
2. уса́джаны; см. усади́ть;
уса́живать несов.
1. (кого, что) садзі́ць, саджа́ць;
2. (растениями) уса́джваць;
уса́живаться
1. уса́джвацца, садзі́цца;
2. страд. садзі́цца, саджа́цца; уса́джвацца; см. уса́живать.
уса́ливатьI несов. (к уса́лить) прост. ма́заць (зма́зваць) са́лам.
уса́ливатьII несов. (к усоли́ть), разг. усо́льваць.
уса́ливатьсяI несов.
1. (к уса́литься) прост. зашмальцо́ўвацца;
2. страд. ма́зацца (зма́звацца) са́лам; см. уса́ливатьI.