Verbum

źrebak

м. жарабя, жарабок, жарэбчык

źrebić się

незак. жарабіцца

źrebiec

м. уст. жарабец, стаеннік

źrebię

н.; гл. źrebak

źrebięcy

жарабячы

źrebna

ж. жарэбная (пра кабылу)

źrenica

ж.

1. зрэнка;

2. часцей мн.

~y кніжн. вочы, позірк;

strzec jak ~y oka — берагчы, як зрэнку вока

źróbka

ж. разм. жаробка

źródlany

крынічны, вытокавы;

woda ~a — крынічная вада

źródlisko

н. мясцовасць з вялікай колькасцю крыніц;

źródlisko chorób — крыніца захворванняў