Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

roztratować

roztratowa|ć

зак. раздавіць;

konie ~ły dziecko — коні растапталі дзіця

roztrąbić

зак. перан., разм. раструбіць

roztrącać

незак. расштурхваць, распіхваць

roztrącić

зак. расштурхаць, разапхнуць

roztropnie

разважна, разважліва, прадбачліва

roztropność

ж. разважнасць, разважлівасць, прадбачлівасць

roztropny

разважны, разважлівы, прадбачлівы

roztrwonić

зак.

1. растраціць, змарнаваць (сілу, час і інш.);

2. прамантачыць, праматаць (грошы)

roztrzaskać

зак. разбіць;

roztrzaskać na (w) kawałki — разбіць на кавалкі

roztrząsać

незак.

1. растрасаць, растрэсваць;

roztrząsać siano — растрасаць сена;

2. перан. разбіраць, разглядаць; абмяркоўваць;

roztrząsać trudne zagadnienie — разглядаць складаныя праблемы