Verbum

grzmieć

незак.

1. грымець; грукатаць;

grzmieć — грыміць гром;

2. сварыцца, крычаць

grzmocić

незак.

1. біць, калаціць;

2. разм. рэзацца;

grzmocić w brydża — рэзацца ў брыдж

grzmot, ~u

м.

1. гром;

2. грукат

grzmotnąć

зак.

1. трахнуць, грукнуць, стукнуць;

2. грымнуцца; упасці

grzmotnąć się

зак. грымнуцца, бразнуцца, стукнуцца

grzyb

м. грыб;

~y jadalne (trujące) — ядомыя (атрутныя) грыбы;

grzyb prawdziwy — белы грыб; баравік;

iść na ~y — ісці ў грыбы;

wyrastać jak ~y po deszczu — расці, як грыбы пасля дажджу

grzybek

м. грыбок;

pójść na ~ki разм. а) застацца ні з чым (ні пры чым);

пайсці ў адстаўку

grzybica

ж. мед. мікоз;

grzybica stóp — мікоз ступняў

grzybieć

незак. парахнець; старэць

grzybień

м. бат. белы гарлачык (Nymphaea L.)