Verbum

gryzonie

мн. грызуны

gryźć

gry|źć

незак.

1. грызці, кусаць;

pies ~zie kość — сабака грызе костку;

~źć wargi ze zdenerwowania — кусаць вусны ад хвалявання;

2. дзерці; пячы;

dym ~zie w oczy — дым выядае (есць) вочы;

3. перан. мучыць;

sumienie mnie ~zie — мяне мучыць (грызе) сумленне;

co cię ~zie? — што з табой?;

~źć ziemię разм. парыць зямлю; ляжаць у магіле

gryźć się

незак.

1. грызціся;

2. мучыцца, пакутаваць;

gryzła się brakiem wiadomości od syna — яна пакутавала з-за адсутнасці вестак ад сына;

3. разм. грызціся, сварыцца

grzać

незак.

1. грэць; награваць;

2. разм. біць;

ani ziębi, ani grzeje — ні цёпла, ні халодна; усё роўна;

grzać w karty — рэзацца ў карты

grzać się

незак. грэцца; награвацца

grzałka

ж. грэлка;

гл. termofor

grzanie

н. награванне

grzanka

ж.

1. грэнка;

2. крупнік (гарачая гарэлка з мёдам)

grządka

ж. градка

grząski

гразкі, багністы