Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
aąbcdeęghijlłmnorsuwyzż- 

zabłocić

зак. запэцкаць; запырскаць граззю

zabłocić się

зак. запэцкацца; запырскацца граззю, захлюпацца

Zabłocie

н. в. Забалацце

zabłocony

запэцканы; запырсканы граззю; захлюпаны; брудны

Zabłoć

ж. в. Забалаць

zabłysnąć

зак. заблішчаць

zabobon, ~u

м. забабоны; прымхі

zabobonny

забабонны; прымхлівы

zaboleć

zabol|eć

зак.

1. забалець, разбалецца;

~ała mnie głowa — у мяне забалела галава;

2. перан. прычыніць боль; засмуціць; закрануць;

~ały mnie jego słowa — яго словы закранулі мяне

zaborca

м. захопнік, акупант; агрэсар