Verbum

giemza

ж.

1. заал. дзікая каза; казуля; сарна (Rupicapra);

2. шаўро

giemzowy

шаўровы;

skóra ~a — шаўро

Gieraniony

мн. в. Геранёны

giermek

м.

1. збраяносец;

2. шахм. слон

Gierwiaty

мн. в. Гервяты

giez

м. авадзень;

(jakby) giez ugryzł (ukąsił) — (нібы) муха ўкусіла

gięcie

н. згінанне, згібанне

giętki

1. гібкі, гнуткі;

2. перан. гнуткі; выкрутлівы;

człowiek o ~m karku — бесхрыбетны (слабавольны; слабахарактарны) чалавек

giętkość

ж.

1. гібкасць, гнуткасць;

2. перан. выкрутлівасць

gięty

гнуты