Verbum

ewangeliczny

евангелічны, евангельскі

ewangelik

м. пратэстант

ewangelista

м. евангеліст

ewenement, ~u

м. кніжн. незвычайнае здарэнне; падзея; сенсацыя

ewentualnie

магчыма, мажліва

ewentualność

ewentualnoś|ć

ж. магчымасць, мажлівасць;

przewidzieć ~ć czego — прадугледзець магчымасць чаго;

na wszelką ~ć — на ўсялякі выпадак;

wszelkie ~ci — усе магчымасці

ewentualny

эвентуальны; магчымы

ewidencja

ewidencj|a

ж.

1. ведамасць;

2. рэгістрацыя; улік;

~а działalności handlowej — рэгістрацыя гандлёвай дзейнасці;

~а inwestycji — улік капіталаўкладанняў;

~a pracy i płac — улік працы i заработнай платы;

prowadzić ~ę — весці ўлік;

wciągać do ~і — браць (ставіць) на ўлік

ewidencjonować

незак. весці ўлік

ewidencyjny

ewidencyjn|y

уліковы;

karta ~a — уліковая карта