Verbum

dziczka

ж. бат. дзічка

dziczyzna

ж. дзічына

dzida

ж. дзіда; кап’ё; піка

dzieci

мн.

1. дзеці;

2. студ. жарг. студэнты-першакурснікі

dzieciak

м. разм.

1. дзіця;

2. перан. малакасос, смаркач

dzieciarnia

ж. жарт. дзятва; вывадак; чародка дзяцей

dzieciaty

разм. у якога ёсць дзеці; з дзецьмі

dzieciątko

н. ласк. дзіцятка

dziecię

н. кніжн. дзіця;

dziecię miasta — дзіця горада;

dziecię fortuny — улюбёнец лёсу

dziecięcy

dziecięc|y

дзіцячы;

lata ~e — дзіцячыя гады; дзяцінства;

~e książeczki — дзіцячыя кніжачкі;

~e marzenia — дзіцячыя мары;

szpital ~y — дзіцячая бальніца (лякарня);

literatura ~a — дзіцячая літаратура