Verbum

źródło

н.

1. крыніца;

2. перан. крыніца, выток;

~a dochodu — крыніцы даходу;

~o choroby — прычына хваробы;

dotrzeć do ~a plotki — знайсці пачатак плёткі;

~a historyczne — гістарычныя крыніцы

źródłosłów, ~owu

м. лінгв. уст.

1. корань;

2. этымалогія

źródłowy

вытокавы; які паходзіць з першакрыніцы;

tekst źródłowy — першакрыніца

ż

гл. że 2

ż.

= żona — жонка

żaba

ж. жаба;

gdzie konia kują, żaba nogę podstawia прык. куды конь з капытом, туды і рак з клюшняй

żabi

жабіны;

żabi skrzek заал. жабіная ікра; жабурынне

żabieniec

м. бат. шальнік (Alisma L.)

żabię

н. жабяня

Żabinka

ж. г. Жабінка