Verbum

zwalić się

зак. зваліцца; паваліцца; абрынуцца; рухнуць; кульнуцца; пялёхнуцца;

zwalić się na ziemię — зваліцца на зямлю;

skała się ~ła — скала абрынулася;

zwalić się komu na kark — зваліцца каму на галаву

zwaliska

мн. (адз.~о н.) разваліны, руіны;

~a zamku — разваліны замка

zwalisty

разм. масіўны; цяжкі; каржакаваты;

~y chłop — каржакаваты мужчына;

~а budowla — масіўны будынак

zwalniać

незак.

1. запавольваць;

zwalniać kroku — запавольваць хаду (крок);

2. вызваляць;

3. звальняць

zwalniać się

незак.

1. вызваляцца;

2. звальняцца

zwał, ~u

м. куча;

zwał śniegu — снежны завал;

zwał węglowy горн. вугольны адвал

zwany

названы; менаваны;

tak zwany — так званы

zwapnienie

н.

1. абвапнаванне; кальцыфікацыя;

2. мед. кальцыноз

zwarcie

н.

1. з’яднанне;

zwarcie szeregów — з’яднанне шэрагаў;

2. эл. кароткае замыканне;

3. лінгв. змыканне;

4. тэх. спайка

zwariować

зак. звар’яцець; памяшацца; з глузду з’ехаць