Verbum

złamać się

зак. зламацца

złamanie

н.

1. пералом;

złamanie ręki — пералом рукі;

2. парушэнне;

na złamanie karku — на злом галавы

złamany

1. зламаны;

2. прыгнечаны; засмучаны

złapać

зак.

1. схапіць;

~ć za rękę — схапіць за руку;

2. злавіць;

~ć piłkę — злавіць мяч

~ć grypę — схапіць грып;

~ć męża разм. падчапіць мужа;

prąd go ~ł разм. яго ляснула токам

złapać się

зак.

1. схапіцца;

złapać się za głowę — схапіцца за галаву;

2. здагадацца;

3. схапіць адно аднаго

złazić

1. злазіць;

2. сыходзіць, аблазіць

аблазіць, абысці

złączać

незак. злучаць; спалучаць

złączać się

незак. злучацца; спалучацца

złączenie

н. злучэнне

złączyć

зак. злучыць; спалучыць